روز پدر پسر، روزی است که در آن بچه‌های یک پایه با پدرانشان به مدرسه می‌آیند و به برنامه‌های عمدتا تفریحی می‌پردازند. هدف برنامه تقریبا این است که شروعی باشد برای کم شدن فاصله و صمیمی‌تر شدن رابطه‌ی پدر و پسر.

پدران و پسران در این روز بازی های مختلفی از جمله وسطی، هفت‌سنگ، دست‌بازی، بازی زیستی، بازی‌های رایانه‌ای، برج هیجان (که عملا چیز دیگری شد!)، بازی‌های ریاضی، پا بستن (پای پدر و پسر را به هم بستیم و گفتیم بدوند.)، فوتبال‌دستی و دارت

انجام می دادند.

سپس پدران و پسران در یک محفلی شرکت میکردند. محفل همان‌طور که می‌دانید یک مجلس گفتگوست که دارای موضوعی خاص است. محفل این برنامه هم به این صورت بود که حدود ۸ جفت پدر و پسر می‌رفتند در یک کلاس و آموزش و مدرسه را در زمان باباها و بچه‌ها با هم مقایسه می‌کردند. این گفتگو به شکل‌گیری گفتگوی سالم و سازنده میان پدران و پسران کمک می‌کند.

نماز را همه با هم به جماعت خواندند و کتلت را خودشان آورده بودند و یک مجموعه شامل مصالح آب‌دوغ‌خیار و لوازم کتلت به ارزش ۲۰بچه به هر پدر و پسر داده شد. نان، خیار شور، گوجه و … برای کتلت و نان خشک، کشمش، خیار، سبزی خرد شده، گردو و … برای آب‌دوغ‌خیار. هر کدام که ظرف آب‌دوغ‌خیارشان را آماده می‌کردند می‌آمدند و برایشان دوغ می‌ریختند.

عکس کلاسی هر کلاس را روی یک پازل چاپ کرده بودیم و پدر و پسرهای هر کلاس پازلشان را ساختند.. هر کلاس که کارش تموم می‌شد، می‌آمد پایین و عکس می‌گرفتند و فوتبال بازی می‌کردند.

در انتهای کار سرود «ای ایران» توسط پدران و پسران خوانده شد.